Skuulertjes 38 Rome

 

Rome

Een stad die je eens in je leven eens bezocht moet hebben. We waren die vrijdag 35 jaar bij elkaar en het leek ons een mooie gelegenheid om dat te vieren in Rome.

Ik had verwacht dat ik in de vele kerken en kathedralen iets van spiritualiteit zou vinden. Dat bleek wel wat tegen te vallen. Natuurlijk waren de vele kerken en kathedralen die we bezochten( een kleine 50 hebben we zeker gezien)prachtig. Het was echt een blik in het rijke Roomse leven. Ongelooflijk veel marmer, goud, zilver, koper en schilderkunst. En groot. Alles was groot. Enorme monumentale panden met grote zuilen en bogen profileerden de basilieken en kerken. En binnen enorme schilderijen, wandtapijten en marmeren beelden van heiligen en “belangrijke” sponsors. Als ik al die mensen die in de kerken rondliepen om te fotograferen, te bidden en toeristische bezigheden beoefenden weg dacht, dan voelde ik me zo klein. Geheel onder de indruk van de enorme ruimtes.

En wat me ook opviel waren de vele priesters, monniken, lekenbroeders, en priesters in opleiding, die er rondliepen. Als je dat wilde kon je overal een priester te spreken krijgen of te biecht gaan. Overal zag je er mensen die aan het bidden waren, al waren het hoofdzakelijk toeristen die foto’s en films aan het maken waren. Dit gebeurde ook als er  een mis was. Wij probeerden er ook kaarsjes aan te steken maar dat lukte eigenlijk nergens. Er waren nepkaarsen op elektrische standaarden die gingen branden als je munten in het offerblok stopte. Natuurlijk wel begrijpelijk want al die walm van de kaarsen zouden de schilderijen en wandtapijten beschadigen. Maar het haalde wel wat van de spiritualiteit en sfeer weg.

Er stonden slechts voorin bij het altaar vaak wat banken maar de rest was leeg. Er konden wel duizenden mensen tegelijk in zo’n kerk. Zouden er echt ook zoveel binnen geweest zijn in de 16e eeuw? Sommige schilderijen en kerkkunst waren zichtbaar verwaarloosd en onder het roet en vuil. In andere kerken waren deze gerestaureerd, en hadden nog (weer) de kleuren van eeuwen geleden. Zoveel rijkdom. Zouden de mensen van toen het ook zo goed gehad hebben? Als ik lees over die zogenaamde gouden eeuwen en de periodes van rijkdom van de katholieke kerk, dan lees ik ook over de enorme armoede. Ik lees over de enorme tegenstellingen tussen rijk en arm. Ik lees over de corruptie, en de macht van de kerk. Nee, al die weelde, overdaad en rijkdom moet ergens vandaan gekomen zijn.

Natuurlijk realiseer ik me dat al die rijkdom niet in geld uitgedrukt kan worden. De priesters van nu hebben het echt niet zo breed. De kunstschatten kunnen niet zo maar verkocht worden om de armen  te voeden en onder dak te brengen. Die schatten zijn belangrijk als cultureel erfgoed. Het is dan ook belangrijk dat al deze kunstschatten voor het publiek toegankelijk zijn. Maar niet alles is beschikbaar. Wat ligt er allemaal in de kluizen van het Vaticaan? Wat voor rijkdom is nog verborgen?

Ik had me voorgesteld dat de spiritualiteit in Rome groot zou zijn. De stilte van de kerken, de mystiek, de ingetogenheid. Maar wat ik zag en voelde was het rumoer, de herrie soms, en de overdaad.

En dan de tegenstellingen in de stad zelf.  Overal in de stad liepen verslaafden, zowel drugs als alcohol. De mensen zagen er slecht, vuil en vooral wanhopig uit.Ze bedelden of lagen gewoon aan de kant van de weg en trottoirs, al dan niet op een stuk karton, omwikkeld met een deken of ingerold in een slaapzak. Was er dan nergens opvang voor deze mensen? Bekommerde zich dan niemand om deze mensen? Bij een van de basilieken stond een kraampje, en ik werd door een van de mensen die er bij stonden, aangesproken. Ze waren geld en handtekeningen aan het ophalen voor een opvanghuis en verslavingskliniek. Ik vertelde dat ik zelf ooit verslaafd was en vroeg me af of er dan in heel Rome en Italië geen goede verslavingszorg was. Ze vertelden dat in Italië er niet veel was, en het weinige dat er was, bestond alleen dankzij inzamelingsacties. Ik verwonderde me over de enorme tegenstellingen. De welvaart van de kerken en de armoede op straat.  Waarom boden deze kerken die zo groot waren, hen  niet onderdak aan deze mensen. In Nederland gebeurt dat ook kijk maar naar de Pauluskerk in Rotterdam. Nee van enige spiritualiteit, naastenliefde, christelijke waarden merkte ik niet veel.

Of ik er nog een keer heen zal gaan? Ik denk het niet. Daarvoor was het me te druk, en datgene wat ik er dacht te zoeken, heb ik er niet gevonden.

Ik ben blij dat de huidige Paus zich niet “bezondigd” aan al die weelde en een klein appartementje bewoond.

Rome een prachtige indrukwekkende stad. Iets wat op je bucketlist staat. Ik kan dat nu wegstrepen.

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.

Hans | Antwoord 01.12.2016 19.10

Rome stond al op m'n verlanglijst. Na dit reisverhaal nu bovenaan met stip

Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

12.03 | 23:47

Ik wil Lord Bubuza bedanken voor zijn magische spreuk voor het terugbrengen van mijn ex-vriendin ... Robert van Jake en ik zijn nu 3 jaar aan het daten en we hielden zoveel van elkaar, maar er gebeurde iets slechts, ik bedroog Robert van Jake en toen ontd

...
01.12 | 22:09

Peter het belangrijkste is natuurlijk dat jij er zo goed bent afgekomen, maar schandalig dat de gemeente haar verantwoording niet neemt !

...
01.12 | 19:18

Kafka ten top.

...
01.12 | 19:15

Weer één van de schandalige maatregelen van kabinet Rutte II

...
Je vindt deze pagina leuk
Hallo!
Probeer uw eigen website te maken, net als ik! Het is makkelijk en u kunt het gratis proberen
ADVERTENTIE